Papież Urban VI, na suplikę opata i konwentu klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu, nakazuje trzem wymienionym egzekutorom, by zgodnie z trzema wyrokami papieskich audytorów dopilnowali, aby – do czasu rozstrzygnięcia sporu o prawo własności – przywrócono klasztor do posiadania dziesięcin snopowych i pieniężnych ze wsi Żychcice, Biernacice i Bobrowniki, o które zakonnicy toczyli spór w Rocie z Piotrem synem Henryka, plebanem kościoła parafialnego w Kamieniu, oraz aby pleban Piotr zapłacił klasztorowi należną sumę z tytułu zasądzonych kosztów procesowych.
Reg. z XIX w. w inwentarzu dokumentów pochodzących z dawnego archiwum klasztoru św. Wincentego na Ołbinie brzmi: „Urbanus episcopus, servus servorum Dei, episcopo Wrat. et abbati monasterii Clarae Tumbae, Cracov. dioec., ac decano ecclesie Wrat. mandat, quatenus monasterium s. Vinc. Wrat. vel procuratorem ipsius ad possessionem perceptionis decimarum et fertonum decimalium in villis Zichtiz et Bernhartzicz nec non Bobrownik, Cracov. dioc., amoto exinde Petro Henrici, rectore paroch. ecclesiae de Camen, restituant et reintegrent, contradictores per censuram ecclesiasticam appellacione postposita compescendo”; APWr, Rep. 135, vol. 62, nr 572, p. 5848-5849.
Bulla papieża Urbana VI z dnia 28 maja 1383
Polecenie papieskie dla trzech egzekutorów dopilnowania przywrócenia opata i klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu do posiadania dziesięciń snopowych i pieniężnyc ze wspi Żychcice, Biernacice i Bobrowniki, do czasu rozstrzygnięcia w Rocie sporu o prawo ich własności