Mikołaj [z Wolborza], kustosz łęczycki, subdelegat sędziego papieskiego Dziersława z Krzyżanowic, przytoczywszy tekst dokumentu z subdelegacją (z 27 VI 1383 r.), pod groźbą kar synodalnych nakazuje plebanom i wikariuszom w Bieczu, Sławęcinie, Jaśle, Ołpinach i Wysokiej napomnieć kmieci z Przysieków i Skołyszyna, by w ciągu 9 dni wypłacili 4 grzywny Wojciechowi Broniszowicowi, kanonikowi kolegiaty św. Floriana za murami Krakowa, należne mu z tytułu dziesięcin, stanowiących uposażenie jego prebendy. W razie niezastosowania się do wyroku, mocą niniejszego dokumentu kmiecie znajdą się pod karą ekskomuniki, którą wymienieni plebani mają ogłaszać w swoich kościołach parafialnych podczas mszy w niedziele i święta, aż do czasu zdjęcia cenzur przez Mikołaja. Choć w toczącej się sprawie między kanonikiem Wojciechem a pozwanymi przez niego kmieciami, reprezentowanymi przez sołtysów Michała i Bogusława, sołtysi zgodzili się już na zapłatę 4 grz. w wyznaczonych terminach, to jednak zjawiwszy się z pieniędzmi przed sądem, odmówili zapłaty.
Archiwum książąt Lubartowiczów-Sanguszków, nr 55.
Dokument Mikołaja z Wolborza, kustosza łęczyckiego i subdelegata sędziego papieskiego, z dnia 18 maja 1384
Nakaz dla plebanów i wikariuszy w Bieczu, Sławięcinie, Jaśle, Ołpinach i Wysokiej napomnienia kmieci z Przysieków i Skołyszyna w sprawie zapłaty dziesięcin należnych Wojciechowi Broniszowicowi, kanonikowi kolegiaty św. Floriana za murami Krakowa